نقد و بررسی جنبش سبز و راه های برون رفت از مشکلات جنبش

به عنوان کسی که در جنبش سبز شرکت دارم و اخبار و مطالب رو هر روز دنبال می کنم به خودم اجازه دادم که یک سری نقد و بررسی انجام بدم و مشکلات جنبش رو توضیح بدم و راه حل هایی هم ارائه بدم..چون فرق ما با حاکمیت اینه که ما مشکلات خودمون رو می بینیم و می پذیریم و برای اون راه حل میدیم ولی حاکمیت به نوعی می خواد صورت مسئله رو پاک بکنه و بگه که مشکلات ما حل شد! در بیشتر کار های نظام همین رو می تونیم واضح ببینیم…خب حالا مشکلات رو یکی یکی بررسی می کنیم:

1-نداشتن رهبر کاریزماتیک برای جنبش : اگر با دقت به مسائل نگاه کنید می بینیم که بعد زندانی شدن آقایان موسوی و کروبی دیگه به اون صورت حرکت اعتراضی در خیابان نداشتیم…و حتی شورای هماهنگی راه سبز هم نتونست به خوبی نقش رهبر آلترناتیو رو بازی بکنه و همه نظرات رو به خودش جلب بکنه…به همین دلیل ما شاهد دودستگی هستیم…حالا یا باید آقایان موسوی و کروبی رو از حصر خارج کنیم…که دوباره رهبران کاریزماتیک با مخالفان ارتباط بر قرار کنند…و یا اینکه باید یک نفر و یا یک گروه مورد اطمینان  باشه که نقش اون ها رو بازی کنه…

2-نداشتن هدف و ایدئولوژی مشخص : بعضی ها این رو یک مشکل نمی بینند و می گن که اتفاقا باعث پویایی جنبش همین هستش…ولی بالاخره هر جنبش و تفکر سیاسی باید یک هدفی هم داشته باشه که وقتی به اون رسیدیم بگیم که موفق شدیم…عزیزان ما باید توجه کنیم که جنبش سبز یک جنبش رنگین کمان هستش…و همه نوع افراد در اون هستند…از مسلمانان کاملا با اعتقاد گرفته تا بی خدایان …و گروه های سیاسی مختلف…پس ما نمی تونیم جنبش رو بر مبنای دین و حزب خاصی جلو ببریم…به نظر من اگر هدف جنبش رو براندازی نظام و ایجاد یک نظام دموکراتیک و جدایی کامل دین از سیاست بزاریم  می تونیم به یک اتحاد برسیم…چون فکر می کنم بیشتر ما به این موضوع مواقفیم که نظام قابل اصلاح دیگه نیست…(شاید قبلا بود)

3- خارج شدن بعضی از بچه های فعال جنبش از کشور: یکی دیگر از مشکلاتی که دامن گیر جنبش های اجتماعی و سیاسی در ایران و شاید هم بعضی از کشور ها هستش همین مسئله خروج از کشور هستش…توجه کنید دوستان که حاکمیت هم همین رو می خواد که فعالان از کشور خارج بشن و کم کم فکر جنبش از سرشون بپره…البته من برای کسی تعیین و تکلیف نمی کنم…ولی من فکر می کنم خارج شدن از کشور فقط در زمانی قابل قبول هستش که حبس سنگین و یا حتی حکم اعدام برای کسی خورده باشه…نه در شرایط عادی..

4- نبود اتحاد در میان اپوزسیون : این مشکل فکر می کنم یک مشکل قدیمی هستش…چرا که ما دعوا های مثلا سلطنت طلب ها و یا لس آنجلسی ها رو با مجاهدین می دیدیم و می بینیم…در حال حاضر جنبش سبز هم اضافه شده…و این سازمان و گروه ها متاسفانه برای خراب کردن همدیگه دست و پا می شکونند! حالا باز جنبش سبز و سازمان های وابسته بهش کمتر خودشون رو قاطی این دعواها می کنند…ولی مجاهدین و سلطنت طلب ها بار ها در تلویزیون ها و رسانه های خودشون فحاشی و بد و بیراه می گن به جنبش سبز و رهبرانش..اونا فکر می کنند که جنبش سبز از اون اول برانداز بوده و به خاطر براندازی نظام اومده شکل گرفته! در صورتی که همه می دونیم که این یک جنبش انتخاباتی بوده و با انتخابات شکل گرفته…و بعد گذشت یک مدت و سرکوب شدید مخالفان…شعار ها هم عوض شد و حتی شعار های براندازانه هم سر داده شد…مثلا این طرح کنگره ملی که داره شکل می گیره به نظرم بسیار خوب هستش…چرا که بالاخره به یک همگرایی می رسیم و تکلیف مردم با اپوزسیون مشخص میشه…(البته اگر مجاهدین و بقیه بزارن!)

بنده این مشکلات رو در حال حاضر دیدم و بازگو کردم برای شما…احتمال داره شما هم نقد هایی داشته باشید… و یا حتی بخواهید به این بند ها باز هم اضافه کنید…اگر اینطور هستش حتما از طریق نظر دادن من رو مطلع بکنید.

با سپاس یکی از همراهان جنبش مردمی ایران